Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Προ των πυλών



Πολύς ο κόσμος στους δρόμους. Αυτοκίνητα, πακέτα, ουρές.
 Έτσι είναι πάντα η παραμονή. Η παραμονή από κάθε τι.
Την άλλη μέρα μια ησυχία αλλόκοτη κυριαρχεί. Λες κι εξαντλήθηκε όλη η ενέργεια των εορταζόντων την προηγούμενη.
Δεν ξέρω να σας πω τι προτιμώ: Τη φούρια της παραμονής ή τη γαλήνη της ίδιας της ημέρας; Την έξαψη της προετοιμασίας ή την απόλαυση του έτοιμου; Την αδημονία της προσμονής ή την ολοκλήρωση;
Υπάρχουν στιγμές που θέλω να στυλώσω τα πόδια και να πω: σταμάτα Χρόνε- εδώ καλά είμαστε! Νιώθοντας μια γλυκιά ελπίδα, μια απαντοχή για κάτι....
Σαν το χαρτοπαίκτη πριν ανοίξει το τελευταίο χαρτί στο τραπέζι: φλος ή μια τρύπα στο νερό;



 Δε μου χρειάζεται- όχι.
Θα μείνω εδώ κάνοντας ευχές στα αστέρια που πέφτουν βροχή- χωρίς να με νοιάζει εάν και πότε θα πραγματοποιηθούν.




(Ο Χρόνος όμως είναι αμείλικτος και προχωράει ακάθεκτος.
Τι θα φέρει;
Εύχομαι στον καθένα το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο μυαλό, όταν κλείσει τα μάτια....)




4 σχόλια:

  1. Χρόνια πολλλλλλλάααααααααα και καλλλλλάααααααααααα θεία μου!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή χρονιά, θεία Θ. Με υγεία πρωτίστως κι ό,τι άλλο επιθυμείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστω πολύ κορίτσια
    Καλή χρονιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΣΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή