Μπέρδεμα! Η δεξιά λέι ότι είναι στο κέντρο, το κέντρο λέει ότι είναι αριστερά και η αριστερά πού είναι; Ψάχνει την ταυτότητά της ανάμεσα σε ατέρμονες συζητήσεις και προβληματισμούς για το μετά, όταν θα έχουμε την εξουσία και τι θα την κάνουμε... "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη". Αλλά τίνος εργάτη, όταν ο ένας εργάτης θέλει να βγάλει το μάτι του άλλου και οι συνδικαλιστές γίνονται κηδεμόνες και πολύ γρήγορα αφεντικά;
Το συναίσθημα από την άλλη ένα κουβάρι- καμία ομοιότητα με το γνωστό "μίτο", αφού μας κατευθύνει όλο και βαθύτερα στα άδυτα του λαβυρίνθου. Αποστάτες και κατήγοροι της τάξης μας, συνεχίζουμε να κωφεύουμε στις σειρήνες του εμπορίου, του παραεμπορίου και του μαύρου χρήματος προσπαθώντας να υπηρετήσουμε το δημόσιο συμφέρον. Ψάχνουμε την ειρηνική επανάσταση που δεν υπάρχει και την ανακατανομή του πλούτου χωρίς να ανοίξει μύτη. Ουτοπία όλα. Τεντώνουμε τα αυτιά να ακούσουμε το τρίξιμο του καπιταλισμού, πριονίζουμε την κατανάλωση, μας εχθρεύονται οι μεν, δεν μας εμπιστεύονται οι δε και προσπαθούμε να μην ακούμε τη γεμάτη μας κοιλιά παρά να σκύψουμε στο πρόβλημα του άλλου περισσότερο, μα μικρή αποτελεσματικότητα διακρίνω.
Γι' αυτό λέω: μπέρδεμα. Ξεκάθαρες ιδέες που θολώνουν λίγο στην εφαρμογή και παράγουν ένα εντελώς θαμπό αποτέλεσμα.
Μα είμαστε αισιόδοξοι άνθρωποι, δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε τίποτα άλλο, κοιτάζουμε τον ουρανό πάνω από τα φώτα της πόλης και ονειρεύομαστε με τα μάτια ανοικτά τη μέρα που η γη θα γίνει κόκκινη δηλαδή ο κόσμος πιο δίκαιος.
