Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Κομοδίνο, το θέλει κανείς;



Όλο και συχνότερα βλέπω στα σκουπίδια ολόκληρες οικοσυσκευές: καναπέδες, κρεβάτια, ντουλάπες σε τεύχη. Πορτοπαράθυρα, είδη υγιεινής, δομικά υλικά... Όλη η Αθήνα ανακαινίζει ή όλοι οι γονείς ετόλμησαν την τελευταία τους έξοδο συγχρονισμένα. 
Θα έπρεπε να χαίρομαι με το ξήλωμα του παλιού. Ό,τι πετιέται κάνει χώρο στο καινούριο που θα 'ρθει. Η πόρτα που κλείνω πίσω μου είναι το βήμα για "το ωραίο ταξίδι". 
Τουναντίον μου φέρνει μια ακατανόητη θλίψη.



- Ήσουν ένα ωραίο/χρηστικό αντικείμενο- τελείωσε η αποστολή σου- έξω, χωρίς αναβολές, χωρίς δυσμενή μετάθεση στην αποθήκη. 
(Εδώ πλέον κάνουν το ίδιο με τους ανθρώπους!)
Αντί να μου φαίνονται θλιβεροί οι σωροί των παλιών επίπλων που περιμένουν το απορριμματοφόρο θα έπρεπε να μου φαίνονται απέραντα θλιβερά τα κουφάρια των παλιών ζωών που επιμένουμε να συντηρούμε εντός μας. 


Αχ- να ανακαινίζαμε με τόση σπουδή και τον εσωτερικό μας κόσμο!!

5 σχόλια:

  1. Έχει τύχει να βρω εκπληκτικά πράγματα στα σκουπίδια. Μια πολυθρόνα σε ΑΡΙΣΤΗ κατάσταση, ένα κιβώτιο κρασιών από ξύλο με χαραγμένο το όνομα του παραγωγού, βιβλία...

    Η ανακαίνιση βοηθά τον κόσμο. Εντός κι εκτός. Και η ανακύκλωση, μερικές φορές, το ίδιο.

    Πανέμορφο, Θεία :)
    Και η μουσική σου έξοχη!

    Theorema

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θεώρημα: Εγώ να δεις! Έχω μαζέψει μέχρι καθίσματα κινηματογράφου!
    Έλα όμως που δε χωράνε άλλα πράγματα στο σπίτι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το θέμα είναι όταν ανακαινίζεις για να ανακαινίσεις , και όχι γιατί χάλασε κάτι ή έχασε τη χρηστικότητά του.
    Αυτό πλέον, δυστυχώς, άρχισε να γίνεται και με τους ανθρώπους :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Θεία Θ και Καλώς σε βρήκα.

    Λένε ότι τα σκουπίδια ενός είναι ο θησαυρός κάποιου άλλου. Αυτό συμβαίνει πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καμηλιέρη: Σ' αυτό το δρόμο μας βάζουν για να καταναλώνουμε διαρκώς μέχρι να καταναλωθούμε καταναλώνοντας!

    Cataman: Καινούριο ανηψούδι καλώς ήρθες!
    Ευτυχώς που συμβαίνει έτσι δε λες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή