Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Παλιά τετράδια

Να ζήσω σα φλόγα που περνά και χάνεται
μέσα σε μια λάμψη, μέσα σε μια έξαψη...
Μα σαν πρέπει να καίω τους άλλους για να ζω
άραγε αντέχω;


Φυσάει ένας αέρας δροσερός και παίρνει τη ζωή μου στα μουγγά
μαζί με ένα σωρό κίτρινα φύλλα.
Παλιό ημερολόγιο, μαδάει στον έρημο δρόμο, σκορπίζεται.
Παιδικά χρόνια, εφηβεία..
Να- για πιάσε εκείνη τη σελίδα εκεί, είναι θαρρώ
ο πρώτος μου έρωτας...
-Θέλεις να ξαναζήσεις- ίσως
-Όχι, όχι, ήταν όλα πολύ σκληρά
τα άντεξα τότε- δεν ξέρω αν μπορώ ξανά.



Κι όμως όλα γυρνούν, έρχονται πίσω
δεν μπορείς πια να κρυφτείς
πώς νόμισες ότι ξεμπέρδεψες με τα φαντάσματα;
'Ηρθε ο Σεπτέμβρης, μα δε φτάνει ο αγιασμός.
Σκιές παραμονεύουν μέσα στον ύπνο σου
Πώς να γλυτώσεις από το φόβο που καραδοκεί
πίσω από τα βλέφαρά σου;






(Στη δουλειά- εκεί νομίζεις ότι δε σε βρίσκουν
επειδή ο πόνος των άλλων σκιάζει το δικό σου)



....ακόμα παλεύεις;
Χαρτιά, μυαλά, όλα κουβάρι
Σκίσ'τα και πέταξέ τα όλα
είναι αργά
μα ίσως προλάβεις το τελευταίο απορριμματοφόρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου