Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Caer está permitido, levantarse es obligatorio.*



Το 1977 στην Ουρουγουάη, η δικτατορία υψώνει ένα άγαλμα αφιερωμένο στον εθνικό ήρωα José Gervasio Artigas. Την ίδια χρονιά σε αυτή τη μακρινή χώρα γεννήθηκε ο χαφ που μετά από χρόνια θα έφερνε τον Artigas στην Ελλάδα ως τατουάζ στο δεξί του μπράτσο.

Στη Λατινική Αμερική όπως και εδώ το ποδόσφαιρο συνδέεται με την πολιτική.
Οι δικτάτορες τείνουν να καπηλεύονται την ιστορία. 
Επίσης το ποδόσφαιρο χρησιμοποιείται ως άλλο όπιο του λαού.
(Βέβαια, δυστυχώς, αυτοί εξάγουν ταλέντα, εμείς εισάγουμε- αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα.)

Οι ποδοσφαιριστές γίνονται ήρωες, μεγαλύτεροι από τους απελευθερωτές και τους μεταρρυθμιστές.
Γι' αυτό χαίρομαι όταν βλέπω τα είδωλα των νέων ανθρώπων να έχουν τουλάχιστον και κάτι παραπάνω να προτείνουν από μια καλή τρίπλα. Ποιος ξέρει; Ίσως κάποιος οπαδός να αναρωτηθεί ποιος ήταν ο Artigas....



     
Pablo Garcia

*Ο τίτλος σημαίνει: "Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς", ρώσικη παροιμία την οποία ο εν λόγω μέσος έχει κεντημένη στο στήθος του.

6 σχόλια:

  1. Είμαι κατά των εκπτώσεων γενικώς.....

    Εσυ ως πιο γεναιόδωρη... κάνεις μία έκπτωση....πάντα για καλό σκοπό...

    Ομως... μήπως χάνουμε τελικά... την αληθινή αξία και τον τρόπο να την διεκδικήσουμε???

    Ρωτάω..χωρίς να κρίνω.....
    Ειλικρινά δεν ξέρω....

    :-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλη Θ,


    "Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς"!

    Από τους καλύτερους συνδυασμούς έξι λέξεων που έχουμε διαβάσει ποτέ! Ίσως και ο καλύτερος!...

    Μας προκαλεί να το κάνουμε τίτλο σε ποστ. Αλλά, απ' την άλλη ...κωλώνουμε! Πώς να γράψεις ένα αντάξιο ποστ για έναν τέτοιο τίτλο;...

    Την καλημέρα μας!


    Τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ακανονιστη ανηψιά μου: έκπτωση άραγε εννοείς το "επιτρέπεται να πέσεις"; Ή τη διακίνηση κειμένων με μέσον έναν "μέσον";
    Στην πρώτη περίπτωση θα ομολογήσω πως ίσως αφήνω πολλά περιθώρια στους ανθρώπους, μάλλον επειδή κι εγώ πέφτω συχνά για τα δικά μου κριτήρια.
    Στη δεύτερη περίπτωση μια πρόταση έκανα σε πειραματική βάση, ψάχνοντας τρόπους επιμόρφωσης όσων παιδιων συμπαθούν το γήπεδο πιο πολύ από το σχολείο....

    Καλά μου ανηψούδια των 700: Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο σκόπευα αρχικά να γράψω μόνο αυτήν την πρόταση και τίποτ' άλλο. Μετά είδα και το τατουάζ με τον Artigas και σκέφτηκα να προσθέσω λίγα ψίχουλα ιστορίας. (Προσπαθώντας να σηκωθούμε...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλη (και) Θεία Θ,


    Τώρα που το θυμηθήκαμε: Μπες οπωσδήποτε στο http://leftg700.blogspot.com/2009/12/blog-post_28.html

    Θα δεις κάτι που θα σου αρέσει -πιστεύουμε- πολύ. Κυρίως γιατί τελειώνει σε έναν πολύ ωραίο συνδυασμό 19 λέξεων!

    Δεν το κάνουμε γιατί μας αρέσει η περιαυτολογία. Το κάνουμε γιατί μας ενδιαφέρει να δούμε τι αντίκτυπο έχει σε κάποιαν που τη συγκίνησε η παροιμία "επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς". Κι επειδή -συμπτωματικά- κι αυτός ο συνδυασμός των 19 λέξεων έχει να κάνει με ποδόσφαιρο.

    Δες το και μην παραλείψεις να μας πεις τη γνώμη σου εδώ.

    Την καλημέρα μας και καλή Κυριακή!


    Τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν θα σας πω τη γνώμη μου για τον Γκαρσία (καθότι ως Ολυμπιακός, μας έχει κλείσει το σπίτι...), αλλά πράγματι η φράση αυτή είναι σπουδαία. Κι όταν την κάνεις τατουάζ στο στήθος σου, πάνω απο την καρδιά σου, μάλλον την πιστεύεις κιόλας.
    Ωραίο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητοι LG700: Είδα την ανάρτηση που αναφέρετε. Ο τερματοφύλακας είναι πάντα ένας πολυσήμαντος συμβολισμός που έχει εμπνεύσει καλλιτέχνες και καλλιτέχνες. Είναι το τελευταίο φυλάκιο, η τελευταία ελπίδα αλλά και ο αποδιοπομπαίος τράγος, διότι πληρώνει εκτός από τα λάθη του και τα λάθη όλης της ομάδας. Ενίοτε βέβαια αναδεικνύεται ως ήρωας.
    Η αξιοπρέπεια μπροστά στην ήττα είναι μεγάλο προσόν. Το β' ημίχρονο επένδυση.... Αλλά δε γίνεται οι υπόλοιποι να μην πορούν να αλλάξουν μπαλλιά και να περιμένουμε από τον κακομοίρη τον τερματοφύλακα να αλλάξει τον κόσμο, ε;


    Κύριε Σπάι μας, τι να κάνουμε; Κανείς δεν είναι τέλειος. Μη στενοχωριέστε που είστε Ολυμπιακός, το' χουν πάθει κι άλλοι.
    Ας γράψουμε κι εμείς εδώ καμια φρασούλα- όχι στο δέρμα μας, ας είναι και στις εξέδρες -αντί για ύβρεις και χυδαιότητες, μήπως και ανοίξει λίγο το μυαλό μας. Χάρηκα που σας είδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή