Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Μη ζεσταίνετε την άμμο

Γύρισα απ'τον πόλεμο βαριά τραυματισμένος. Η ιδεολογική μου πανοπλία κουρελιασμένη, άφηνε να φαίνονται οι κοκοφορμισμένες μου πληγές. Η υπεροπλία του εχθρού ήταν αδιαμφισβήτητη.
"They' ve got the guns but we' ve got the numbers" λέγαμε. Τελικά ούτε κι αυτό ήταν αλήθεια. Η πλειοψηφία δεν ήταν με το μέρος μας. Για την ακρίβεια δεν ήταν πουθενά. Ο κόσμος ήταν φοβισμένος, απογοητευμένος, απρόθυμος. Ο Σκοπός ήταν δύσκολος και απαιτούσε πολύ κόπο, ηθικό υψηλό, προσήλωση. Ο Στόχος τους από την άλλη ήταν φανταχτερός, εύπεπτος, υπόσχονταν παραδείσους με ελληνικά σήριαλ, ποδοσφαιρικά κύπελλα, γρήγορα αυτοκίνητα και όμορφα μοντέλα. Πού να σταθούμε εμείς με τις παλαιομοδίτικες ιδέες μας;
Σε αυτό το μακρύ δρόμο από το μέτωπο προς το σπίτι για ένα πράγμα μόνο παρακαλούσα πια: μη ζεσταίνετε την άμμο....
Κανείς δεν είχε όρεξη να ακούσει έναν κουρελή πολεμιστή. Οι νεκροί που κουβαλούσα μέσα μου αρνούνταν να πεθάνουν. Αρχηγοί μεγάλου βεληνεκούς, διανοητές, οραματιστές ενός κόσμου δίκαιου και ειρηνικού. Ποιος είχε πια τη διάθεση να ασχοληθεί με αυτά; Αν δεν μιλάς για τις αγορές, για το χρήμα δηλαδή, αν δεν παίζεις στη γιγάντια μονόπολη είσαι το τίποτα, ο κανένας.
Μονάχα ένα έχω να σας πω: μη ζεσταίνετε την άμμο.
Χάθηκα... Πού ήταν το μέτωπο και πού είναι το σπίτι; "Δεν έχει δρόμο πια για σε, δεν έχει οδό..."
Ερωτηματικά χωρίς απαντήσεις τριγυρνούν μες στο μυαλό μου "τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;".
Ποιον πόλεμο, πότε, γιατί;
"Κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ"
Κουβαλώ για πάντα τον αθάνατο Σκοπό της ισότητας και της δικαιοσύνης, μαζί με τους νεκρούς μου, απέθαντο, ένα ζόμπι που ζητά δικαίωση, που ζητά "αντίσταση και πάλη". Σέρνω την ιδεολογική μου πανοπλία και ελπίζω να συναντήσω τον Ήφαιστο που θα μου την επιδιορθώσει, μα αυτό δε γίνεται πριν από τη ραψωδία Σ κι ακόμα είμαστε στο Α. (Βέβαια ξέρουμε όλοι τι τέλος είχε ο Αχιλλέας και ίσως πάντα να υπάρχει μια πτέρνα ακάλυπτη να πετύχει ο εχθρός).
Τουλάχιστον όμως μη ζεσταίνετε την άμμο....

(Αν σκάσει το αυγό του φιδιού ποιος θα μας γλυτώσει.....)

4 σχόλια:

  1. Αυτό το ζόμπι μας σώζει. Τίποτα άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. οι ιδεολογικές πανοπλίες υπάρχουν... απλώς θέλουν γυάλισμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σ. Τσαλ: Αυτά τα αυγά καλό είναι να τα σπάμε όπου τα βρίσκουμε όσο είναι ακόμα καιρός.

    Αγαπητό ξωτικό: Το πυροβολούν όλοι αλλά δεν πεθαίνει...

    Νικόλα: Καλώς ήρθες στο πλήρωμα. Είναι πολύ παρήγορο να το λέει αυτό η νέα γενιά. Εμείς είμαστε τελειωμένοι. Θέλουμε να δείξουμε τα δόντια μας αλλά είμαστε φαφούτηδες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή