Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

Μετεκλογικόν



Όταν σαν τον Σίσυφο
κουβαλώ αυτήν την πέτρα
ασκώ την υπομονή μου και τα μπράτσα μου
έτσι ώστε κάθε φορά
γίνομαι πιο δυνατός από πριν.
Όταν ξανά προς την κορυφή κινώ
αισθάνομαι να ατσαλώνεται
η θέληση και το πείσμα μου
έτσι ώστε κάθε φορά
είναι λίγο πιο εύκολο από πριν.
Όταν πάλι τον ίδιο δρόμο τραβώ
σκέφτομαι πως τούτη η πέτρα ανοίγει
ένα όλο και πιο βαθύ αυλάκι στην πλευρά του βουνού
και μου αποδεικνύει ότι
τίποτα δεν είναι άφθαρτο.
Κάθε μια από τούτες τις φορές
μαθαίνω
να ικανοποιούμαι με την προσπαθεια
να βρίσκω νόημα στον αγώνα
όσο κι αν μοιάζει μάταιος.
Άλλωστε την πέτρα την ανέβασα
κι αν πάλι πίσω κύλησε
δεν ήταν δικό μου λάθος
και όσο πίσω πάει, πάλι θα την ξανακυλώ μπροστά
νικητής και όχι νικημένος..."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου